تربیت جنسی کودک و آگاهی بدنی

(۰:۱۵) امروز می‌خواهم درباره موضوعی با شما صحبت کنم که شاید برای مدت زیادی چندان به آن توجه نکنیم،
(۰:۲۳) اما در واقع از همان نخستین روزهای زندگی کودک آغاز می‌شود.

(۰:۲۸) معمولاً فکر می‌کنیم تربیت کودک بر اساس آموزش‌هایی شکل می‌گیرد که والدین به او می‌دهند.
(۰:۳۴) اما واقعیت این است که بسیاری از این آموزش‌ها از همان لحظه تولد شکل می‌گیرند.

(۰:۴۲) یکی از مهم‌ترین این آموزش‌ها، شناخت کودک از بدن خودش و آشنایی تدریجی با مرزهایی است که باید یاد بگیرد.

(۰:۵۴) این آموزش‌ها قرار نیست حتماً به شکل رسمی و مستقیم انجام شوند.
(۰:۵۸) بلکه در ساده‌ترین کارهای روزمره اتفاق می‌افتند؛ مثل لباس عوض کردن، حمام کردن یا حتی شستن دست‌ها.

(۱:۰۹) برای مثال، وقتی به کودک کمک می‌کنیم به حمام یا دستشویی برود، مهم است که با بدن او با احترام رفتار کنیم.

(۱:۱۷) بهتر است قبل از اینکه بدن کودک را لمس کنیم، با او صحبت کنیم؛ حتی اگر هنوز خیلی کوچک باشد.

(۱:۲۴) مثلاً می‌توانیم بگوییم:
(۱:۲۶) «الان می‌خواهیم بدنت را بشوییم» یا «الان می‌خواهیم لباس‌هایت را عوض کنیم.»

(۱:۳۱) همین جمله‌های ساده، به کودک احساس امنیت و حریم شخصی می‌دهند.

(۱:۳۸) یا وقتی کودک بزرگ‌تر می‌شود و به مرحله‌ای می‌رسد که می‌تواند خودش دست‌هایش را بشوید، بسیار مهم است که از همان ابتدا تا حد امکان حریم شخصی او را رعایت کنیم.

(۱:۴۹) برای مثال، تا جایی که ممکن است اجازه بدهیم بعضی کارها را خودش انجام دهد.

(۱:۵۶) این کار هم به شکل‌گیری استقلال کودک کمک می‌کند و هم باعث می‌شود او به‌تدریج با مرزهای بدن خودش آشنا شود.

(۲:۰۷) نکته مهم دیگر، نحوه برخورد ما با رفتارهای کنجکاوانه کودک درباره بدن خودش است.

(۲:۱۴) کودکان ذاتاً کنجکاو هستند و ممکن است درباره بدن خودشان سؤال بپرسند یا رفتارهایی نشان دهند که برای ما عجیب به نظر برسد.

(۲:۲۵) در چنین موقعیت‌هایی، بهترین کار این است که بدون خجالت‌زده کردن کودک، ساده و آرام پاسخ بدهیم و مسیر درست را به او نشان دهیم.

(۲:۳۷) برای مثال، اگر کودک رفتاری نامناسب در یک محیط عمومی انجام داد، به جای سرزنش کردن او می‌توانیم خیلی آرام بگوییم:

(۲:۴۷) «این کار مربوط به یک جای خصوصی است، نه اینجا.»

(۲:۵۰) همین جمله کوتاه، هم پیام لازم را به کودک منتقل می‌کند و هم عزت‌نفس او را حفظ می‌کند.

(۲:۵۸) نکته بسیار مهم دیگر این است که کودک باید یاد بگیرد بدن او متعلق به خودش است.

(۳:۰۵) این مفهوم از همان سال‌های ابتدایی زندگی و از طریق رفتارهای ما شکل می‌گیرد.

(۳:۱۱) برای مثال، باید به کودک یاد بدهیم که لازم نیست در برابر هر چیزی که باعث ناراحتی یا معذب شدن او می‌شود، سکوت کند و او حق دارد «نه» بگوید.

(۳:۱۹) با همین رفتارهای ساده، در واقع به کودک یاد می‌دهیم به احساسات خودش توجه کند و از خودش مراقبت کند.

(۳:۲۹) در نهایت، چیزی که اهمیت دارد این است که این آموزش‌ها باید به‌تدریج، با آرامش و در یک رابطه نزدیک و امن انجام شوند.

(۳:۴۰) لازم نیست عجله کنیم یا نگران باشیم که همه چیز را یک‌باره به کودک آموزش دهیم.

(۳:۴۷) کافی است آگاه باشیم که هر رفتار روزمره ما می‌تواند یک پیام آموزشی برای کودک داشته باشد.

(۳:۵۴) پس بیایید از همین لحظه‌های ساده و روزمره استفاده کنیم تا نسلی را تربیت کنیم که شناخت بهتری از خودش داشته باشد و بتواند آگاهانه‌تر از خودش مراقبت کند.

(۴:۰۵) از اینکه به صحبت‌های من گوش دادید، ممنونم.