با شروع فصل‌های سرد سال، مدرسه فقط محلی برای آموزش درس و مهارت نیست؛ بلکه به دلیل حضور تعداد زیادی از دانش‌آموزان در فضای مشترک، می‌تواند محیطی باشد که برخی بیماری‌های عفونی و تنفسی در آن به‌سرعت منتقل شوند. یک دانش‌آموز ممکن است صبح با علائم خفیف سرماخوردگی وارد مدرسه شود و در طول روز، از طریق سرفه، عطسه، تماس دست با سطوح یا استفاده مشترک از وسایل، عامل بیماری را به دیگران منتقل کند.

البته این موضوع به معنای آن نیست که باید از حضور کودکان در مدرسه ترسید یا تمام بیماری‌ها را به محیط مدرسه نسبت داد. مدرسه می‌تواند با رعایت مجموعه‌ای از اصول ساده اما علمی، احتمال انتقال بسیاری از بیماری‌ها را کاهش دهد. نکته مهم این است که **پیشگیری از بیماری در مدارس فقط وظیفه مدیر یا کادر بهداشت مدرسه نیست**؛ بلکه دانش‌آموز، خانواده، معلم، کادر اجرایی و حتی مسئولان خدمات مدرسه، هرکدام در حفظ سلامت محیط آموزشی نقش دارند.

شستن صحیح دست‌ها، تهویه مناسب کلاس، رعایت آداب سرفه و عطسه، نیاوردن دانش‌آموز بیمار به مدرسه، تمیز نگه داشتن سطوح پرتردد، استفاده نکردن از وسایل شخصی دیگران و آموزش رفتارهای بهداشتی متناسب با سن، مجموعه اقداماتی هستند که می‌توانند به کاهش انتقال بیماری کمک کنند.

اما مسئله مهم‌تر این است که آموزش بهداشت نباید فقط زمانی شروع شود که چند دانش‌آموز یمار شده‌اند. پیشگیری مؤثر باید قبل از افزایش بیماری آغاز شود. مدرسه باید از ابتدای فصل بیماری، برنامه‌ای مشخص برای آموزش، پایش، تهویه، نظافت و مدیریت دانش‌آموزان دارای علائم داشته باشد.

در این مقاله بررسی می‌کنیم که چگونه می‌توان از بیمار شدن دانش‌آموزان و شیوع بیماری در مدارس جلوگیری کرد، دانش‌آموزان چه نکاتی را باید رعایت کنند و مدرسه و والدین چه وظایفی در این زمینه دارند.